باز هم تکراری: ريشهيابي علمي علل دروغگویی و راههاي درمان آن با توجه به تحقيقات انجام شده!
مقدمه
دروغگويي از نظر لغوي به معناي كتمان واقعيت است. همه ما طی روز با افراد دروغگو روبه رو میشویم. دوستان و یا همكارانی كه از شجاعتهای خود داستانها میگویند و یا درباره ماجراهایی كه در زندگی گذشته برایشان پیش آمده روایتهايی پر از مبالغه را برای ما تعریف میكنند. در این میان افرادی نیز هستند كه بي دلیل و يا با دليل خاصی از صبح تا شب درباره تمام مسائل به دروغ پناه میبرند؛ تا حدی كه شنونده شخصیت شخص دروغگو را همچون یك بیمار میپندارد. طي سالهاي اخير دانشمندان علوم پزشكی و روانشناسان در تحقیقات خود سعی كردهاند پاسخی برای این سوال بیابند كه چرا مردم در صحبتهای روزمره از دروغ استفاده میكنند؟ و آیا این مساله میتواند دلیلی بر وجود نوعی بیماری روانی در شخص گوینده باشد؟ ازاينرو، نگارنده با توجه به روند رو به رشد اين پديده مذموم در جامعه و حتي گاهي رواج آن تحت عنوان "سياست"، بين مسئولين و به منظور ايجاد آگاهي خوانندگان در شناخت آن و پيشگيري از نهادينه شدن در جامعه اسلامي، تلاش كرده است تا با بررسي كوتاهي از طريق اينترنت آن را مورد بحث قرار دهد. لذا از دوستان عزيز انتظار دارد نظر تكميلي خود را ارائه فرمايند.
انواع دروغ
1- دروغ بازي: با اين دروغ ميخواهند حوادث تخيلي و يا بازي را به ديگران بفهمانند.
2- دروغ مبهم: از ناتواني فرد در گزارش دقيق جزئيات و يا مغالطه کردن ناشي ميشود.
3 - دروغ پوچ: جهت جلب توجه کردن ديگران اين دروغ گفته ميشود.
4 - دروغ انتقام جويانه: از نفرت فرد به شخص يا شيئي ناشي ميشود.
5- دروغ محدود: در نتيجه ترس از مقررات شديد و يا تنبيه ناشي ميشود.
6- دروغ خودخواهانه: دروغ حساب شدهاي است جهت گول زدن ديگران براي به دست آوردن آنچه را که ميخواهد.
گردآوری و تدوین: دکتر اسفندیار دشمنزياري
مقاله کامل را در ادمه مطلب بخوانید
به نام خدا