پاسخ به دانشجوی گرامی: شما دانش جو هستید، نه دانش گیر!؟ بالندگی شما بسته به یادگیری کار عملی است!
به نام خدا
دانشجوی بزرگواری در یکی از نظرها، پرسش خوبی را مطرح کرده است. توجه همه دوستان دانشجو را به توضیح و پاسخ زیر جلب می نمایم:
پرسش؟
سلام
چرا اساتیدی که دکترا دارن در حد دکترا درس میدن و در حد دکترا کار از دانشجو میخوان؟
پاسخ:
درود بر شما
این گونه نیست که می فرمایید نازنین! به توضیحات زیر توجه کنید:
یک دانشجوی دکترا در هر درس باید 2 تا 4 مقاله علمی با رویکرد جدید و مفاهیم تازه، 1 پژوهش و تحقیق میدانی همراه با گزارش کلاسی نتیجه پژوهش و یک کنفرانس با انتخاب و گزینش عنوان در پیوند با سرفصل درس ارائه کند؛ و البته با مطالعه حداقل 3 کتاب درسی (گاهی اندازه آن به چند هزار صفحه می رسد) و ترجمه یک مقاله خارجی جدید به زبان رسمی دانشگاه.
در برابر، شما فقط موظف به کنفرانس و ارائه 5 تا 10 صفحه از کتاب درسی معرفی شده در کلاس و ساخت یک وبلاگ و 16 پست از تیترهای کتاب با جستجو و سرچ اینترنتی هستید که مجموعا شاید بیش از 1 تا 2 ساعت و نیم کاربری نداشته باشد.
به شما می گویند دانش جو و نه دانش گیر!؟ یعنی باید جوینده و یابنده دانش باشید و نه تغذیه کننده و گیرنده دانش از طریق استاد!؟ در دنیای پیشرفته استاد دانشگاه نقش مشاور، تسهیل کننده مسیر یادگیری و راهنمای دانشجو را دارد.
عزیزان دلم، شاید امروز شما متوجه این مهم نشوید، اما مطمئنم در آینده حتما یادگار خوبی از خود و استاد خواهید داشت. کسی که در دانشگاه یاد نگیرد کار عملی انجام دهد، فردا در محیط کار با مشکل مواجه خواهد شد!
یک لحظه بیاندیشید که برای استاد کدام روش آسانتر است؟
فقط درس دادن کتابی که خود نوشته است یا چک کردن کار عملی دانشجویان که روزانه حداقل 4 ساعت برایش زحمت و کاربری دارد!؟ این در حالی است که کار عملی شما اضافه بر تدریس و توضیح سر کلاس به وسیله استاد می باشد.
اینها را عرض کردم که به امید پروردگار با علاقه و انگیزه لازم به ادامه کار بپردازید.
چنین روش تدریسی به مدرک تحصیلی ارتباطی ندارد. به میزان تعهد و دلبستگی استاد به کار خود و آینده جامعه مربوط می شود. حتی یک مربی آموزشیار (لیسانس و استاد کارگاه) هم چنانچه خود بلد باشد و احساس تعهد نماید، قطعا باید برای دانشجویان عزیز کار عملی خارج از کلاس تعریف خواهد کرد.
عزیزان! اگر قرار بود شما از طریق دروس نظری کار یاد بگیرید که بیشتر این متون دانشگاهی با سطح پایین تر در همان دوران دبیرستان به شما درس داده شده است. و نیازی به گرفتن مدرک دانشگاهی نداشتید. متاسفانه ممکن است برخی از دانشگاه ها و شاید استادان گرامی زیاد حساسیتی نسبت به این موارد و مسائل نداشته باشند. و حتی ممکن است خود نیز در دوران دانشجویی چنین کاری را انجام نداده باشند. و یا اینکه فرصت کافی ندارند و یا حوصله اندک. این دیگر به ریشه و اصل موضوع مربوط نمی شود زیرا یک امر شخصی و بستگی به خود استاد، دانشگاه و نوع نظارت و سیاست ها و... دارد.
من به عنوان همکلاسی شما و در نقش یاددهند و راهنما، مطئنم بالندگی، پیشرفت و سرفرازی میهن ما در گرو فراگیری دانش و مهارت یادگرفته شما در آینده است.
امروز کم سواد به کسی گفته می شود که بیشتر متون نظری مربوط به تخصص خود را می داند اما بلد نیست عمل کند.
فرض کنید یک نفر 10 هزار صفحه در مورد رانندگی بخواند و از بر کند اما پشت فرمان ننشیند؛ فکر می کنید بتواند به خوبی یک آدمی که مهارت رانندگی دارد، خودرو را هدایت کند؟ نه فرزند عزیزم
امیدوارم توضیحات بالا موجب انگیزه لازم برای ادامه کار عملی شما باشد.
موفق باشید
دکتر اسفندیار دشمن زیاری
به نام خدا